nie moge tu tkwić
nie mogę plątać się
nie umiem znaleźć się
nie pragnę dowiedzieć się
po prostu nie!

wiedziałam,że coś zgubiłam
po drodze rozległ się huk
lecz to nie było ważne
gdy gnałam wreszcie przed siebie
w drodze powrotnej znalazłam
to był zdrowy rozsądek

sen z głowy wyciagnęła noc
otwarte oczy chroni księżyć
pustym ramionom brak znaczenia
taki już jest ten mój los

może

znowu nie wiem kim jestem
ktoś nowe znaczenie dał mi
wdarł się cichym szelestem
i za rękę złapał mnie
znalazłam się bezpieczna
w niebezpieczeństwie
chociaż uciekać ktoś chce
nie wiem,to chyba nie ja...
prziecież nowa karta
zaczyna zapisywać się
i w oczach tworzy się
nowy piękny świat
może zostanę tu
na najbliższe sto lat

jest taki...

mrok tkwi w umyśle
żagle wspomnień pcha smutek
uciekać trzeba na oślep
z małą latarenką co ciepłem grzeje
wreszcie czas jest prawdziwy
i znowu czuć ten pośpiech
życie ucieka, młodość ucieka
mają swoje własne tempo i sny
zatrzymaj mnie proszę w tym mroku!

brak

na wyciągnięcie ręki
przestrzeń dzieląca
klawiatura tuli do snu
myśli zwariowały i uciekły
niepokój rodzi obawy
niepewność boi się snów
sny podświadomym królem
królestwo za spokój

a diabeł nigdy nie śpi

to,co ukryte

niewidzialne ręce
ściskają moja szyję
skołatane serce
przypomina,że żyję
jak cień w nocy
przychodzi się modlić
by w swojej niemocy
na ciele zabłądzić
zakłada palec na palec
w namyśle, w skupieniu
jak schorowany starzec
ulega śmierci pragnieniu
trwa w litanii słów
moje własne sumienie
skrzypienie stalowych głów
i ostrza skinienie
wyrok za kradzież
tego,co nie moje
tak bardzo prziecież
to życie jest swoje!
nie posiadam,a jestem
zdobywam,lecz nic nie mam
jestem zaczętym procesem
swoją rolę w czymś gram
najlepsza aktorka snów
dziś zdjęła swą maskę
gdzie są usta od jej słów?
zostały na wirtualnej kartce...